Spice up your lifeDagný Björk Arnljótsdóttir

Eg var ad koma ur spaensku tima og eg turfti ad tala vid konu sem er af polsku bergi brotin. Hun er vodalega serstok, serstaklega i klaedaburdi. I gaer var hun i sidu svortu gallapilsi sem nadi nidur a okkla, med klauf upp ad laerum, i tykkbotna sandolum, med svona mini skolatosku a bakinu (svona eins og Emma Bunton var oft med tegar Spice Girls var og het) og med dokk pinulitil solgleraugu sem voru i tisku 1989. Hun er vodalega indael samt, langar bara ad taka hana i make over! Laga adeins stripurnar sem eru eiginlega bara i endunum... uffamaeja.

Mig langar otrulega mikid a strondina.

Eva og Emma, de svenske tvillinger! Dagný Björk Arnljótsdóttir

Í gær fórum við á skrallið í fyrsta skipti hérna í Barcelona. Gærkvöldið lofaði góðu upp á næstu vikur. Fyrst fórum við á Living bar þar sem kokteilarnir kosta 10 evrur og bjórinn 5 en starfsfólkið var hresst. Við vinguðumst við stóra dyravörðinn sem sýndi mér meira að segja mynd af barninu sínu. Þegar við ætluðum heim hittum við mann sem var greinilega frá einhverju öðru landi en Spáni og bað okkur að giska frá hvaða landi hann væri. Við vildum ekki móðga hann svo við spurðum hvort hann væri norskur eða danskur eða eitthvað. Neinei maðurinn var hálfur tyrki og hálfur indverji. Hann var svona "viljiðikomaáklúbbinnminn" gaur og bauð okkur á spíttteknódansstað þar sem við stöldruðum aðeins við. Þegar við vorum orðnar pínu þreyttar og pínu drukknar löbbuðum við heim. Á leiðinni byrjaði fullur gamall kall að elta okkur. Hann var greinilega of fullur til að geta meitt okkur eitthvað en hann var ótrúlega krípí. Þar sem við vorum líka að villast eitthvað í skuggalegum hliðargötum var okkur ekki farið að lítast á blikuna. Við vorum alltaf að öskra á hann og svo endaði ég á því að stoppa hann og segja honum að fokkast í burtu, láta okkur í friði og fara í rassgat! Og svo gaf Erla honum puttann. Loksins komum við að stórri götu og fundum strætóskilti þar sem við vorum að reyna að finna út hvar við værum eiginlega staddar. Okkur fannst einhver gaur horfa svo skringilega á okkur svo við stoppuðum næsta leigubíl sem keyrði framhjá og hoppuðum þangað inn. Íbúðin okkar var í næstu götu, hefðum getað labbað þangað á þremur mínútum en borguðum í staðinn þrjár evrur.

Ég er líka með svona nokkrar týpur af gaurum, eins og Eygló var með á blogginu sínu. En takið til greina að ég er búin að fara einu sinni út á lífið. Og hér kemur þetta:

Gaur 1: Fulla Tannlausa týpan sem spurði okkur hvort við vildum fara á diskótek með honum. Þegar við horfðum á hann fullar ógeði þá greip hann í hendina á Erlu sem kippti henni hrædd í burtu. Svo héldum við að hann væri að elta okkur en svo var ekki.

Gaur 2: Spænskur maður (já svona fertugur) settist við hliðiná mér, mjöög fullur og spurði mig hvort ég vildi dansa. Ég sagði nei og þá spurði hann mig hvort mér fyndist hann sætur? Þá byrjaði ég að tala við stelpurnar en hann hætti ekki. Finnst þér ég sætur? Og ég held ég hafi endað á að segja nei. = Ógeð

Gaur 3: Barþjónninn. Alvöru gaur. Ekki ógeð. Flirtar til þess að fá mann til að koma aftur, sýpur af drykknum, leyfir manni að sleikja skeiðina sem hann notaði til þess að hræra í drykknum og skálar einu skoti með manni. Mmmm.

Gaur 4: Stóri vingjarnlegi dyravörðinni. Hann sýndi Örnu ælu á karlaklósettinu og vildi endilega að við værum lengur. Á leiðinni út sýndi hann okkur mynd af barninu sínu sem hann var greinilega mjög stoltur af. Algjör dúlla. Förum náttúrlega bara aftur á Living til að hitta hann.

Gaur 5: Ástarhandfangagaurinn. Svartur skrýtinn gaur sem ákvað að klípa Örnu aðeins í "the lovehandels". Hann angaði af svita og reykingum sem hrakti íslensku sveitastelpuna aftur í sætið sitt.

Gaur 6: Blómasölugaurinn. Hann stóð aftan við Erlu, greip í punginn á sér og sveiflaði mjöðmunum. Jáhh hann var örugglega indverskur.

Gaur 7: Bjórdópsölugaurinn. Gaurinn sem býður okkur bjórdósir sem búið er að sprauta kókaíni í. Nei það var ekki alveg þannig. Tyrkneski/indverski gaurinn sagði okkur að þeir væru að selja bjór en svo gætiru líka keypt kókaín eða heróín eða einhvern fjandann af þeim líka. En bjórinn væri ókei, þeir væru ekkert búnir að gera við bjórinn. Svo það er í lagi að kaupa bjór af einhverjum á götunni í Barcelona.

Gaur 8: Eltiokkurgaurinn. Ógeð af hæstu gráðu. Eins og ég sagði hérna að ofan þá elti hann okkur langleiðina heim. Virkilega ógeðslegur og tók stundum svona tvö til þrjú stepp í röð eins og hann væri að hlaupa á eftir okkur, bara til þess að hræða okkur! Ég hefði getað lamið hann... hefði kannski átt að gera það!

Það voru nú nokkrir fleiri skrýtnir en við nennum ekki að skrifa um þá.

Svo við kveðjum, með Amstel bjór í hönd! HASTA MANANA! (Eins og Erla kvaddi leigubílstjórann í gærkvöldi) Adios!

Barcelona!Dagný Björk Arnljótsdóttir

Jæja. Nú er maður bara staddur í Barcelona. Ég sit við eldhúsborðið okkar og er að horfa á "Staying alive" myndbandið með Bee Gees, eina stöðin sem er ekki á spænsku og spilar ótrúlega tónlist. Næsta lag er Beyonce með Crazy in love. Jáhh spánverjarnir still got it!

En ferðalagið byrjaði ekkert sérstaklega vel. Ég, Ragnhildur og Arna komum til Barcelona klukkan 14 í gær og tókum leigubíl á Ronda Universidad þar sem við héldum að skólinn væri staðsettur. Þar biðum við eftir að einhver kæmi og tæki á móti okkur, en enginn kom, nema Erla. Svo biðum við allar aðeins lengur og enginn kom. Við biðum fyrir utan einhverja byggingu í fokking fjóra tíma! Við hringdum og hringdum, töluðum inn á símsvara, fórum á internetcafé og kommentuðum á síðuna hjá skólanum en enginn kom. Um sex leytið ákváðum við að enginn ætlaði að koma og taka á móti okkur svo að við fórum á hostel í sömu byggingu. Þegar við spurðum starfsmennina þar vissu þau ekkert um skóla í byggingunni og gátu lítið hjálpað okkur. En við fengum allavega að gista á hostelinu. Ég svaf í koju með gaur sem gekk um á handklæðinu mest allt kvöldið. Mjööög fínn gaur bara haha! Arna svaf hinum megin í herberginu með sínum strák en Erla og Ragnhildur voru í öðru herbergi með sköllótum júníbráum. Neinei það voru nokkrir myndarlegir þar inni líka. Við erum alveg á því að það er bara myndarlegt fólk sem fer á hostel. Jább bara myndarlegir gaurar á þessu hosteli allavega. Nema Skalli og Skalli. haha

Í dag fórum við svo tímanlega upp um nokkrar hæðir og komum þá að hurð þar sem stendur Estudio Hispanico og við erum alveg á því að við erum á réttum stað. Og við bíðum aðeins meira þangað til lyftan opnast og kona gengur út. Við vorum langt komnar með samsæriskenningar og vorum með pottþétt plan ef þetta væri algjört scam. Hún er voðalega hissa á að sjá okkur og segir okkur þá að við séum ekki í skólanum, við erum á skrifstofunnni! jáhh... en glæsilegt. Svo við hlaupum yfir í skólann og þar er mér hent í munnlegt- og skriflegt próf sem ég þurfti að klára á hlaupum. Eftir þetta ævintýri máttum við fara í íbúðina okkar og slaka á... nema við slökuðum lítið á. Fórum í búð og keyptum fulla körfu af mat, meira að segja mat til þess að frysta og borða seinna! Gerðum það ekki einu sinni í Brekkugötu. Kannski af því að þar var enginn frystir. En jæja... klukkan 15.15 var tími og tímarnir stóðu til 19.15. Ég held ég hafi bara aldrei lært jafn mikið af spænsku og í dag. Þetta var geðveikt. Ég þurfti reyndar að gera flest verkefnin með Andreas sem er 46 ára þjóðverji. Hann er elstur. Hann bað mig um að færa mig því ég tók greinilega mikið pláss frá honum. Svo hann fékk eitt borð fyrir sig einan (sem er vanalega fyrir tvo) og ég þurfti að klína mig á hann Giovanni bekkjó.

En núna sitja þær stöllur, Erla, Ragnhildur og Arna og eru að læra fyrir morgundaginn. Kannski ég ætti að snúa mér að því sama. Afsakið en ég nennti ekki að gera þessa færslu hnyttna og skemmtilega. Ég lofa, næst!

En jæja. Ætla að læra spænskuna mína :)

Lay where you're laying. Don't make a sound. I know they're watching. They're watching. Dagný Björk Arnljótsdóttir

Ég er með átta moskítóbit, sex á fótunum, eitt á höndinni og eitt á bakinu. Ég skil þetta ekki. Ég fæ eiginlega aldrei bit, bara eitt og eitt, og mamma sagði að hún hefði haldið að þær væru hættar að bíta. Þetta er svo óþægilegt, klæjar svo í þetta að það er ekki fyndið. En ég er samt bara fegin að þetta eru bara venjuleg bit en ekki eins og Valgerður fékk á Rhodos eða Elín fékk hérna eitt sumarið, bitin hennar urðu svört!

Í gær fékk ég mér langan göngutúr með ipodinn minn. Ég var með hann svolítið hátt stilltan og heyrði ekki mikið í umhverfinu í kringum mig. Svo tek ég eftir að hvítur sendiferðabíll stoppar við hliðiná mér. Ég lít upp og sé tvo gaura stara eitthvað. Ég lít aftur niður og fatta svo að þeir voru að glápa á mig og ég lít aftur upp með þvílíkan hneykslunarsvip og finn að ég geri svona "ugh" hljóð. Þeir fóru bara að hlæja og þegar þeir keyrðu í burtu flautuðu þeir. Ég var ennþá með "þiðeigiðekkiaðglápa" svipinn á mér þegar ég fattaði að ég væri á Spáni. Þetta má á Spáni. Og svo hló ég. Mikið og ein. Voðalega heimskulegt. Home sweet home!

OHH það strokaðist allt út og þetta hérna fyrir framan er það eina sem ég var búin að save-a! Djöö... jæja... en ég er að fara að ná í Örnu og Ragnhildi á flugvöllinn á eftir. Án efa mjög gaman að sjá þær :)

Jæja ég er farin... nenni engan veginn að skrifa allt sem ég var búin að skrifa.

SÓL!Dagný Björk Arnljótsdóttir

Jáhh þið lásuð rétt! Það er komin sól, loksins! Ég sit úti með tölvuna, drekk íste og sóla mig aðeins í leiðinni. Ég vaknaði um tíu leytið í morgun, fékk mér að borða, fór í sturtu og svo fórum við mamma í klukkutíma göngutúr í góða veðrinu. Þegar við komum aftur heim stökk ég í bikiníið og beint upp á þak í sólbað. Ég lá þar alveg í tvo tíma, ætlaði sko ekki að láta þetta tækifæri fram hjá mér fara. Ég hélt reynar það yrði rigning aftur í dag en veðrið hérna er stundum skrýtnara en á Íslandi, eina mínútuna er rigning og rok og hina mínútuna er glampandi sól. Ég og mamma skruppum nefnilega í göngutúr í gærkvöldi, það var pínu rigning svo við tókum regnhlífar með okkur. Þegar við erum búnar að labba í svona þrjár mínútur verður rigningin alltaf meiri, og svo meiri, og svo kemur enn meiri rigning. Næsta sem við sjáum eru heilu lækirnir sem renna út frá litlu hliðargötunum. Þá ákváðum við að snúa við og vaða heim. Vatnið náði mér stundum upp á ökkla og skórnir mínir urði vel blautir. Það er samt lúmskt gaman að vera í rigningu... ég fíla það eiginlega bara alveg í botn! Sérstaklega þegar rignir almennilega! En þetta verður þreytandi til lengdar. Vonandi heldur veðrið sér svona þangað til stelpurnar koma :)

Ókei... ég sit hérna næstum því upp við vegg og þegar ég lít til hliðar sé ég ógeðslega stóran köngulóarvef. Óh mæ god... á ég að færa mig eða sitja lengur og blogga? Ég sé ekki neina könguló.... en það er fullt af drasli í vefnum... voðalega er þetta vel gert hjá þeim... þykkur og góður vefur. Æi ég hoppa í burtu ef ég sé könguló.

Stefanía fer í ótrúlega mörg skólaferðalög og núna á miðvikudaginn er hún að fara til Alicante að horfa á bátakeppni. En þetta er engin venjuleg bátakeppni, ónei! Þetta er Volvo bátakeppni. Æi vá... þetta er án efa leiðinlegasta færsla sem ég hef skrifað. En jæja...

Mér sýnist Ella vera með forystuna í könnuninni! Stattu þig stelpa!

Ný könnunDagný Björk Arnljótsdóttir

Setti líka þessu fínustu könnun í tilefni þess að ég hef ekkert að gera! :)

Tók mér það bessaleyfi að nota nöfn nokkurra fegurðardísa sem eru annars staðar en á Íslandi

Together we made it!Dagný Björk Arnljótsdóttir

Og enn rignir! Þetta veður er virkilega að gera mig þunglynda. Það er svo miklu meira hægt að gera í góðu veðri en í rigningu. Ég get t.d. ekki farið í sund því laugin er svo köld svona í sólarlausu veðri, ég nenni ekki á markaði (gæti alveg farið en í rigningu er ekkert skemmtilegt að vera að hlaupa á milli bása til að forðast rigninguna), get ekki legið upp á þaki og lesið góða bók og get ekki borðað morgunmatinn minn úti svo eitthvað sé nefnt. Ég get náttúrlega alveg borðað morgunmatinn inni og ég get líka alveg legið hérna í sófanum og lesið bók en það er svo ekki spánarlegt. Hérna á að vera heitt og sól og fólk úti að labba á sundfötunum... jæja ætli sé ekki bara að koma október!

Systir mín kom hlaupandi með símann minn í morgun því hann hafði verið að hringja. Ég kíkti á númerið og þekkti það ekki svo ég hringdi tilbaka. Og þetta var samtalið:

Einhver: Halló
Ég: Halló, hver er þetta?
Einhver: Heyrðu þú getur bara átt þig!
Ég: Ha? uuuuu...
Einhver: Já talaðu bara við Röggu!
Ég: uuuu... ókei...

Ég hugsaði bara FOKK hvað væri eiginlega í gangi. Hver færi að hringja í mig klukkan níu á íslenskum tíma og drulla eitthvað yfir mig. Einhver enn á fylliríi? Ég var ekki að ná þessu svo ég hringdi í Ragnhildi í vinnuna. Þar sagði hún mér bara að skella á sig, síminn minn færi að hringja. Enn skildi ég ekki neitt! Svo hringdi síminn... ég tók hann upp, horfði forviða á skjáinn, skjálfhent ýtti ég á "svara" takkann og sagði lágt: halló... Þá var þetta bara Óli Már sem var kokkur á Seli í fyrra. Hahaha fyndið að heyra í honum elskunni :)

Núna er ég oficially búin að borga allt sem viðkemur Barcelonaferðinni okkar. Ég er að verða frekar spennt! Áðan fékk ég mér meira að segja í fyrsta skipti ristað brauð með osti hérna á Spáni, bara fyrir Erlu. Það var bara ágætt, ágætur ostur alveg hreint. Við verðum bara að finna Carrefour búð í Barcelona til þess að fá þennan ost, hef ekki séð hann annarsstaðar en þar. En allir aðrir ostar eru vondir. Jámm ég fer ekki ofan af því.

Systir mín fékk tvær vinkonur sínar í heimsókn áðan. Þær eru tvíburar og alveg eins. Stefanía kenndi mér að þekkja þær í sundur, önnur er með pínulítinn fæðingarblett á enninu... en ég man ekki hvor það var þannig að þetta var alveg tilgangslaust.

Jæja ætli þetta sé ekki bara ágætur endir á ágætu bloggi, þó það sé nú frekar leiðinlegt. Ágætt en leiðinlegt blogg... er það hægt? Bara eins og dagurinn minn. Dagurinn er búinn að vera ágætur en bara það... fékk mér göngutúr, raðaði dóti í hillur, skoðaði myndaalbúm, fékk mér kaffi með mömmu... hehe góður dagur :)

Á Spáni er gott að djamma og djúsa diskótekunum á! HEYDagný Björk Arnljótsdóttir

Já ég hef ákveðið að blogga aftur þó ekkert stórmerkilegt hafi gerst undanfarið. Ég er allavega komin heim til Spánar. Ég sem ætlaði að vera svo dugleg að vera í sólbaði og fara á ströndina og svona en þar sem sólin hefur ekkert látið sjá sig hef ég látið mér nægja að fara í göngutúra og í búð með mömmu. Það er samt alveg pínu kósí að hafa ekkert að gera, slaka almennilega á, ekkert stress og ekkert sem að ræður ferðinni. Ég verð komin með nóg eftir nokkra daga, eins gott að þessi sól fari að láta sjá sig!

Þegar ég beið í "check in" röðinni á Stansted sá ég að fullt af ungu fólki var á leiðinni til Alicante. Ég er ekki vön þessu, alltaf þegar ég flýg frá Íslandi þá eru næstum því bara gamalt fólk í flugvélinni. Þá fór ég að pæla í því sem Pétur sagði einu sinni í 70 mínútum. Hann vonaðist alltaf til þess þegar hann flygi eitthvert að hann myndi fá sæti við hliðiná einhverri svaka hot píu, þau myndu spjalla saman og eftir eitthvað svakalegt ástarævintýri myndu þau svo giftast, eignast mörg börn og verða gömul saman. Þetta var ágætis flug í eitthvað svona fling þar sem maður mátti ráða hvar maður sæti. Ég vonaði samt að ég fengi bara þrjú sæti fyrir mig eina, það væri alveg yndislegt! Ég allavega settist í eina sætaröðina, byrjaði á því að setjast við gluggann en snarhætti við þegar ég sá feitasta mann sem ég hef séð á ævi minni setjast í sætið bakvið mig. Svo ég settist í sætið gangameginn en þá kom eldra fólk sem vildi endilega setjast innan við mig (fuuuullt af öðrum sætum laus!) Svo ég stóð upp og fann mér laust sæti við hliðiná gömlum hjónum en sá of seint tvö auð sæti rétt hjá. Mig langaði ótrúlega mikið að færa mig þangað en mér fannst það eitthvað svo dónalegt... haha... hvar voru allir heitu strákarnir? Kannski þessi feiti hafi einu sinni verið heitur gaur. En jæja...

Vá þetta var bara ekkert merkilegt blogg! Ég fór samt í svakalega skemmtilegt innflutnings- og kveðjupartý hjá Tinnu og Hemma á laugardaginn. Það var bara nokkuð gaman!

Æi nenni ekki meira!

knús

Jájá blogg komið!Dagný Björk Arnljótsdóttir

Æi ég get ekki bloggað! Allt sem ég hef skrifað hefur komið svo ógeðslega leiðinlega út að ég bara nenni ekki að birta það! Ein tilraun í viðbót... Ég ligg uppí rúmi með Dakota á hæsta og er að fá geðveika gæsahúð, enda tóku þeir félagar í Stereophonics þetta lag á Pukkelpop. Jááá ætti ég kannski að minnast aðeins á þá ágætu ferð. Eða ágætu....? Nei ég meinti ÓGEÐSLEGAGEÐVEIKISLEGAFOKKINGHLÆJANDITRYLLTUVITLEYSISSKEMMTILEGU ferð. Já punktur.

Ferðin til Amsterdam gekk ágætlega fyrir sig, Siggi kom endurnærður úr flugvélinni eftir Saga Class ævintýrið sitt. Hann var nefnilega ekki með neitt flug og þurfti að kaupa Saga Class sæti á uppsprengdu verði. Bara Siggi gerir svona. Fyndna var að Olgeir og Logi fengu alveg eins sæti og hann, en ekki á uppsprengdu verði. En á lestarstöðinni fann Olgeir ástina í lífi sínu. Ben and Jerry‘s ís. Ísinn og Olgeir fengust ekki aðskildir nema svona rétt á meðan Olgeir henti tómu boxi í ruslið og keypti nýjan ís. Við gistum á ágætis hosteli í Amsterdam, því miður mátti ekki fara með hass inn á herbergin. Dem. Allt hostelið var útkrotað og rispað. Hver nennir því eiginlega? Að krota á alla veggi, öll borð, alla skápa, alla stóla! Haha hef aldrei séð svona sérstaka skreytingu, nema kannski á Tyrkneska hótelinu í Rotterdam þar sem allt var innréttað eins og baðherbergi.

Amsterdam er voðalega falleg borg og strákarnir fundu nokkrar fallegar gleðikonur. Eftir langa leit og mörg símtöl til pabba sem vísaði okkur veginn (sjómaður, kommon! :P) fundum við þetta margumtalaða Rauða hverfi. Þessar konur eru ekkert svakalega næs, þær ætluðu allavega að murka úr mér lífið því ég tók mynd niður götuna. Fyndið. Ég hélt mér bara nálægt Loga Bodyguard. Siggi hélt að hann yrði fyrir algjöru áreiti frá þessum ungu dömum því hann væri alveg þessi týpa til þess að kaupa hóru!

Daginn eftir fórum við á Madame Tussoud vaxmyndasafnið. Það var voða gaman. Fórum í gegnum Pirates of the Caribbean herbergi og ég hélt ég myndi rífa hendina af Loga. Fyrst sáum við einhverjar sjóræningja vaxmyndir og svo lifnaði ein þeirra við! Eða þú veist, hún lifnaði ekki við, þetta var manneskja. Ragnhildur varð fyrir sérstöku áreiti frá þessum manni eða hvort þetta var kona... hmmm. Svo voru hendur allstaðar, á einhverjum rimlum að reyna að toga mann til sín... Pínu scary.

Svo lá leiðin til Hasselt þar sem Pukkelpop hátíðin var haldin. Við gistum á voðalega fancy hóteli, fjórar stjörnur og alles en næst þegar ég fer á svona tónlistarhátíð þá ætla ég á tjaldstæði. Þegar við gengum inn á hótelið var Siggi fremstur í flokki og konan í móttökunni spurði hann hvort að hann væri ekki „Leaderinn“ í hópnum? Hún sagðist nefnilega alltaf sjá það strax hver væri „leaderinn“ . Hahahaha nei... Þegar við vorum búin að tékka okkur inn tókum við lyftuna á hæðina okkar. Þegar Siggi gengur inn í lyftuna lokast lyftan á hann. Eftir þetta þá voru lyftan og Siggi bundin ævinlegum böndum. Hún lokaðist ALLTAF á hann. Nema tvisvar held ég, og við fórum nokkuð oft á milli hæða. Siggi átti þessa ferð. Engar áhyggjur, fleiri sögur af Sigga væntanlegar! Ég held ég gæti skrifað bók.

Védís átti að koma til okkar þetta kvöld en því miður vegna lestarmiðavesens komst hún ekki fyrr en daginn eftir. Ef þið viljið ítarlegri lýsingar lesið þá www.smakona.bloggar.is . Á meðan Védís lenti í öllu þessu veseni sátum við fimm á veitingastað og reyndum hvað við gátum að redda greyinu. Fólkið á næsta borði var meira að segja farið að hringja í leigubíl fyrir hana.

Á hótelinu var ágætis bar, ódýr bjór og kósí stemning. Fyrsta kvöldið okkar sátum við þar og drukkum bjór og spjölluðum. Olgeir varð fyllstur af okkur af aðeins tveimur bjórum! Hló og talaði óskýrt um eitthvað rugl. Hann fór á klósettið og þegar hann kom aftur fengum við þvílíkar lýsingar á því sem við héldum að væri himnaríki en var í rauninni bara klósettið á hótelinu. Þar var nefnilega spiluð svo skemmtileg tónlist. Hann vildi helst bara vera þar.

Védís kom um hádegið daginn eftir og ég og Ragnhildur röltum niðrá lestarstöð að ná í stelpuna. Vá það var svo gaman að sjá hana. Eins og Védís lýsti svo vel á blogginu sínu þá hélt fólk í kringum okkur að þau fengju að verða vitni að lessu threesomi. Á leiðinni til baka á hótelið spurðu nokkrir okkur hvort við værum í hljómsveit, ég held við hefðum allavega verið betri en Breeders. Það er hljómsveit sem samanstendur af eldri konum sem leiðist voða mikið og spila mjög leiðinlega tónlist. Því miður fórum við og hlustuðum á nokkur lög því ónefndur aðili sagði við okkur að þetta væri geðveik hljómsveit! Sem betur fer misstum við ekki af neinu öðru við að hlusta á þetta rusl. Takk ónefndi aðili! Þú skuldar mér fimm mínútur af lífi mínu.

Við smygluðum Védísi svo inn á hótelið þar sem við gistum öll sex í 4 manna herbergi. Við fengum bedda fyrir Olgeir, Logi og Siggi sváfu saman í einu rúmi og við stelpurnar í einu. Rúmið okkar var reyndar brotið, lappirnar sem voru upp við vegginn voru brotnar þannig að við þurftum að sofa til fóta með eina stóra sæng saman. Á næturna vöknuðum við við Sigga stynja og hann stundi hátt. Veit ekki af hverju. Logi? :P

Svo var farið á Pukkelpop!! Það sem við sáum á fimmtudeginum var Serj Tankian, Hot Chip, Pendulum, The Killers, Editors og einhverjar aðrar sem ég man ekki hvað heita. Þetta stóð allavega uppúr þann daginn. Hot Chip voru alveg geðveikir! Alveg merkilegt hversu miklir nördar þessir gaurar líta út fyrir að vera! Krúttlegt :P Ég hef bara aldrei séð annað eins og þegar Pendulum spilaði! Það var fólk út um allt, ótrúlegur troðningur og gaurinn við hliðiná okkur missti allar e-pillurnar sínar á gólfið. Æi greyið. Ég hélt ég myndi missa það þegar þeir spiluðu Voodoo people. En ég missti bara e-pillurnar mínar. Nei djók. Lélegur brandari.Og Killers. Váááá ég og strákarnir náðum að vera í fremsta hólfinu þegar þeir spiluðu. Ég hélt ég myndi grenja þegar Brandon minn Flowers spilaði rólegu útgáfuna af Sam‘s town. Úff... heiti!

Við stelpurnar ákváðum að nota aðstöðuna sem við höfðum til þess að skella okkur í ljós, sund og sauna. Þar sem aðeins einn ljósabekkur var á staðnum fórum ég og Ragnhildur í sauna á meðan Védís skellti smá brúnku á sig. Þegar við löbbuðum inn í litla, dimma sauna klefann var þar maður. Hann heilsaði okkur báðum voða kammó og hélt áfram að lesa bókina sína eða hvað það nú var sem hann var með þarna við hliðiná sér í ljósleysinu. Við spjöllum í svona tíu mínútur þegar við förum að spá í sundskýlu mannsins. Var hann í sundskýlu? Neibb. Maðurinn sat þarna með typpið dinglandi og virtist ekkert skammast sín þó að það væri svona 20cm í burtu frá okkur, saklausu íslensku sveitastelpunum! Við fórum út fljótlega eftir þetta í hláturskasti og lýstum atburðum fyrir Védísi. Þegar við löbbuðum fram hjá saunanu aftur var hann laggstur niður og enn ekki í neinni brók. Ragnhildur fékk reyndar blikk frá honum þegar hann kom ú sturtunni, í þetta sinn með handklæði vafið um sig miðjan.

Í hádeginu fórum við á veitingastað þar sem var voðalega hress kokkur. Kannski aðeins of hress. Hann tók ástfóstri við Sigga og vildi helst ekki sjá af honum í sekúndu. Hann vildi endilega fá Sigga í hamborgarakappát við sig. Metið hans var ekki nema 29 McDonalds hamborgarar! Siggi átti bara að koma við hjá honum daginn eftir. Kokkurinn vildi líka fá Loga í Jagermeister keppni. Ég held þetta hafi allt verið afsökun til þess að ræna Sigga. Planið var að hella Loga svo fullan að hann gæti ekki hjálpað Sigga þegar kokkurinn myndi henda honum (já hann gæti gert það, hefðuð átt að sjá handleggina á þessum náunga) inn í flugvél og fljúga með hann til Vegas þar sem þeir myndu síðan gifta sig. Siggi var nefnilega hommi ferðarinnar. Lítill ljóshærður freðhaus á Bloc Party tónleikunum var alveg viss um að hann væri hommi. Siggi sannaði það nú þegar einhver gaur með plat mösstassj (yfirvaraskegg, fannst bara miklu meira töff að segja þetta svona :P) spurði hvort einhver vildi kyssa sig og Siggi stökk á hann. Siggi hefur eflaust verið sár þegar gaurinn fór röðina eftir kossinn þeirra. Deem, þeir hefði verið flott par.

Bloc Party voru æðislegir! Það var svo ótrúlega góð stemning á tónleikunum. Kele fór alveg á kostum, fór niður til áhorfendanna og þá varð allt brjálað. Ég hef samt aldrei verið í jafn miklum spreng og þarna. Mig langaði ekki á klósettið því þá hefði ég misst af einhverju og ég hefði örugglega aldrei komist þangað, allavega ekki tilbaka. Það var allt stappað.

Sigurrós voru á eftir Bloc party og voru næst síðasta atriðið á hátíðinni. Ég veit ekki hvernig ég á að lýsa þessu hjá þeim. Þetta var bara geðveikt, ótrúlegt, eins og ævintýri. Og þegar „snjórinn“ kom. Váááá. Alveg magnað.

Á leiðinni heim eftir flugeldasýninguna var mikill galsi í öllum. Védís vildi komast heim sem fyrst og stökk upp í troðfulla rútu (sem var reyndar ekki troðfull en við héldum það bara)og öskraði á okkur að koma líka. Þar sem við sáum ekki fram á pláss fyrir okkur öll vildum við koma henni út áður en rútan færi. Ég tók mig þá til og hélt á henni út úr rútunni. Hún náði samt að henda okkur báðum í götuna og eftir nokkurn hamagang settist hún á mig. Rútan var enn fyrir framan okkur og áhorfendur skemmtu sér vel við að horfa á tvær stelpur í glímu. „Bara ef það hefði verið leðja þarna“ hugsuðu þau öll. Þetta var reyndar ekki í eina skiptið sem einhver datt fyrir framan strætó. Ragnhildur og ég biðum eftir að strætó færi yfir götu þegar hann stoppaði fyrir okkur. Ég hljóp yfir og þegar ég sný mér við sé ég Ragnhildi fleygja sér með magann fyrst á gangbrautina. Bahahahaha... vá fyndið. Hún allavega náði að standa í lappirnar í einhverjar mínútur eftir þetta. Greyið stelpan var alltaf að detta.

Í rútunni heim voru dólgslætin alveg að fara með fólk. Aðrir í rútunni horði á þessa skrítnu samsetningu á fólki. Ég með svarta hettu með sólgleraugu, voða töff, Védís með rauð stór sólgleraugu og brennivínsflöskuna í annarri, Ragnhildur með rautt der að syngja Hjaltalín og þrír bodyguardar sem þóttust ekki þekkja okkur. Ég varð reyndar pínu smeyk þegar einhver stelpa byrjaði að spjalla við mig og vildi ekki hætta að tala. Sama hversu oft ég sneri mér að krökkunum þá pikkaði hún alltaf aftur í mig. Hún var þarna á Pukkelpop með kærastanum sínum og þau voru voða skrýtin bæði tvö. Á leiðinni út úr rútunni stoppaði hún mig enn einu sinni og spurði hvort hún og kærastinn ættu að fylgja mér heim. Þegar ég afþakkaði boðið strunsaði hún móðguð í burtu. Æi greyið.

En þá var komið að stundinni sem enginn vildi viðurkenna. Pukkelpop var búið og Védís var á leiðinni til Þýskalands aftur. Við hin tókum lest til Rotterdam og ákváðum að vera þar eina nótt. Eftir nokkuð labb heyrðist „kless“ „bamm“ „búmm“ og haldið á töskunni hans Sigga brotnaði. Þetta gerist bara fyrir Sigga. En svo komum við að hóteli sem bar nafnið Hótel Tyrkuish eða eitthvað svoleiðis og Siggi varð alveg brjál. En maðurinn í afgreiðslunni var voðalega indæll þó hann hafi ekki haft enskuna alveg á hreinu. „I have one TERRIBLE (triple) room and one double room for you for only 180 euros, Hassan my brother! It is very comforteible (comfortable)!

Ég held ég hafi bara aldrei bloggað svona langt og mikið blogg... Ég get haldið áfram að skrifa en ég bara nenni því ekki. Þessi ferð var æðisleg og mikil upplifun. Vonandi var þetta ekki ofboðslega leiðinlegt blogg. En mér er sama. Ég get allavega skemmt mér við að lesa þetta og rifjað upp allt sem gerðist!

Takk fyrir mig! :)

Mmmm síríus súkkulaðiDagný Björk Arnljótsdóttir

TVÍBURAR 21. maí - 20. júní
Hlutverk þitt er mikilvægt. Og það sem þér þykir spennandi í vinnunni er ekki það sama og æsir aðra. Njóttu þess að eiga þínar eigin leyniáskoranir.

Þetta er stjörnuspáin mín fyrir daginn í dag. Í gær raðaði ég 3 kg af súkkulaðiskeljum í körfu þar sem allar skeljarnar þurftu að snúa með Síríus merkinu upp.

Þetta hlutverk mitt er mikilvægt. Mín eigin leyniáskorun. Æsir engan annan. En hvað þetta er eitthvað satt :P